Испитивање концентрација

Концентрација учесника на тржишту настаје у случају:

  1. спајања и других статусних промена у којима долази до припајања учесника на тржишту у смислу закона којим се уређује положај привредних друштава;
  2. стицања од стране једног или више учесника на тржишту, непосредне или посредне контроле у смислу члана 5. став 2. Закона о заштити конкуренције над другим учесником на тржишту или више учесника на тржишту, или делом, односно деловима других учесника на тржишту, који могу представљати самосталну пословну целину;
  3. заједничког улагања од стране два или више учесника на тржишту у циљу стварања новог учесника на тржишту или стицања заједничке контроле у смислу члана 5. став 2. Закона о заштити конкуренције над постојећим учесником на тржишту, који послује на дугорочној основи и има све функције независног учесника на тржишту.

Сматра се једном концентрацијом две или више трансакција између истих учесника на тржишту, извршених у временском периоду краћем од две године, при чему се као време њеног настанка узима дан извршења последње трансакције.

Не сматра се да је настала концентрација учесника на тржишту ако:

  1. банка или друга финансијска организација или друштво за осигурање, у току свог редовног пословања, привремено стекне акције или уделе, ради даље продаје, под условом да их прода најкасније у року од годину дана од дана стицања и да их не користи тако да утиче на пословне одлуке учесника на тржишту у погледу његовог понашања на тржишту;
  2. друштво за управљање инвестиционим фондом или инвестициони фонд стекне учешће у учеснику на тржишту, под условом да своја права заснована на том учешћу остварују само ради очувања вредности свог улагања и под условом да не утиче на конкурентско понашање тог учесника на тржишту;
  3. заједничко улагање има за циљ координацију тржишних активности између два или више учесника на тржишту који задржавају своју правну независност, при чему ће овакво заједничко улагање бити оцењивано у складу са чл. 10. и 11. Закона о заштити конкуренције;
  4. стечајни управник стекне контролу над учесником на тржишту.

Концентрације учесника на тржишту су дозвољене, осим ако би значајно ограничиле, нарушиле или спречиле конкуренцију на тржишту Републике Србије или његовом делу, а нарочито ако би то ограничавање, нарушавање или спречавање било резултат стварања или јачања доминантног положаја.

Дозвољеност концентрације учесника на тржишту се утврђује у односу на:

  1. структуру релевантног тржишта;
  2. стварне и потенцијалне конкуренте;
  3. положај на тржишту учесника у концентрацији и њихову економску и финансијску моћ;
  4. могућности избора добављача и корисника;
  5. правне и друге препреке за улазак на релевантно тржиште;
  6. ниво конкурентности учесника у концентрацији;
  7. трендове понуде и потражње релевантне робе односно услуга;
  8. трендове техничког и економског развоја;
  9. интересе потрошача.

 

Израда интернет презентације подржана од
Министарства спољних послова Краљевине Норвешке
Амбасаде краљевине Норвешке у Београду